Europa is lastig. Maar geen Europa is nog lastiger. Live with it!

Nederland is gebaat bij goede internationale betrekkingen, zowel met landen veraf als dichtbij. De EU en de euro hebben het voor ons makkelijker gemaakt om handel te drijven en zodoende veel geld opgeleverd. Tegelijkertijd hebben ze ons ook kwetsbaarder gemaakt.

Wij hebben de EU nodig om handelsafspraken te maken. In het bijzonder om invoerheffingen waarmee geborgd dat arbeiders in productielanden een ‘living wage’ voor hun arbeid ontvangen en dat goederen op een milieu- en klimaatvriendelijke manier geproduceerd worden.

De EU moet meer besteden aan investeringen in de economische kracht van Europa als handelsblok, en minder aan de landbouw. Indachtig het principe dat agrariërs primair voor landschapsbeheer worden betaald, wordt de helft van de landbouwsubsidies in een land betaald door het land zelf. EU subsidies aan landen waar de rechtspraak en de pers gehinderd worden om zich onafhankelijk van de regering op te stellen worden opgeschort. EU subsidies die in de zakken van politici en hun kornuiten verdwijnen worden teruggevorderd.

Wij hebben afgesproken dat de landen in de EU solidair met elkaar zijn. Net zoals binnen Nederland eisen aan bijstandsontvangers worden gesteld, stelt de EU eisen aan netto ontvangers. Onder meer moet een land dat aanspraak maakt op noodhulp aantoonbare stappen nemen om de begroting op orde te krijgen en het geld terug te betalen. Solidariteit geldt immers in twee richtingen.

Onze houding ten opzichte van de EU is kritisch, maar in beginsel positief. We kunnen het met bepaalde beslissingen op Europees niveau oneens zijn en constateren dat het veel efficiënter moet, zonder daarmee de samenwerking en solidariteit met Europese bondgenoten op zich af te wijzen.

De gulden komt niet terug. Breken met de euro zou een heleboel geld kosten (geld maken, inwisselen, machines en elektronica ombouwen, enzovoorts) en maakt het voor ons internationale handelsverkeer alleen maar moeilijker. De euro willen vervangen door een nieuwe gulden staat gelijk aan je verstand willen vervangen door misplaatste nostalgie. Beter is het om eurolanden die zich structureel niet aan de regels houden en daarmee inflatie veroorzaken te treffen met sancties: boetes, korting op subsidies, verlies van politieke invloed in Europa en in uiterste gevallen het inleveren van de euro.

Bijstandsontvangers zijn leden van de gemeenschap en wij respecteren ze. Respect gaat veel verder dan het geven van geld.

Leden van de gemeenschap die tekort komen krijgen bijstand, voldoende om in hun basisbehoeften te voorzien en hen in staat te stellen als leden van de gemeenschap te functioneren. De bijstandsregeling regelt alle ondersteuning voor mensen in nood. De regeling dekt alle bijdragen van de gemeenschap die voor een menswaardig bestaan in onze samenleving nodig zijn. Naast de tot nu toe gebruikelijke onderdelen bevat de bijstand vergoedingen voor huur – waarbij de huurtoeslag als afzonderlijke regeling vervalt – en de premies van de volksverzekering, die voor iedereen gelijk zijn.

Er is maar één regeling voor bijstand. Vergelijkbare nood wordt vergelijkbaar gelenigd, ongeacht of de ontvanger jong of oud, ziek of gezond, kansarm of kansrijk is.

Bijstandsgerechtigden worden aangemoedigd om deel te nemen aan de maatschappij en zich aan hun noodsituatie te onttrekken. Van iedere zelfverdiende of zelfingebrachte euro houden ze een derde deel over, tot het minimumloon. Het loon van een bijstandsgerechtigde wordt door de werkgever overgemaakt op een tussenrekening onder beheer van de sociale dienst, terwijl de uitkering op de bankrekening van de gerechtigde zelf wordt gestort. De sociale dienst betaalt per direct het bedrag dat de gerechtigde sowieso mag houden door, en verrekent het restant met de uitkering. Zo wordt de gerechtigde behoed voor een inkomensval doordat hij de ene maand meer krijgt en een volgende maand gekort wordt, wat in de huidige opzet voor vele bijstandsgerechtigden tot een schuldenspiraal leidt. Tevens wordt de administratieve rompslomp tot een minimum beperkt.

Tegenover bijstand staat de plicht om ten minste 28 uur per week betaald of maatschappelijk nuttig arbeid te verrichten. De bijstand is dan een beloning, ze hebben het verdiend. Anders is het een lening dat aan de persoonlijke staatsschuld wordt toegevoegd. Waar het uitstaande bedrag van deze schuld een vast te stellen grens overschrijdt wordt de bijstandsgerechtigde gelijk een asielzoeker behandeld.

Mensen die rechtmatig in Nederland wonen maar nog niet tot de gemeenschap zijn toegelaten en mensen die zichzelf buiten de gemeenschap hebben geplaatst – bijvoorbeeld door zelfgekozen nood – worden gelijk een asielzoeker voorzien van een menswaardig minimum aan accommodatie, voedsel en kleding, op de plekken en de wijze waarop dat de gemeenschap schikt. Aan hen wordt geen inkomenscomponent verstrekt om hen deel te laten nemen aan de gemeenschap. Dat geldt eveneens voor bijstandsgerechtigden die de Nederlandse taal niet machtig zijn. Bijstand is een gunst van de gemeenschap. Wij hebben het recht te eisen dat de ontvangers zich voor de gemenschap inzetten en hun omgeving leefbaar houden. Discriminatie, homopesterij en ander asociaal gedrag wordt niet door de gemeenschap gefinancierd.

Voor zover bijstandsgerechtigden niet voldoen aan de voorwaarden om hun bijstand als beloning te ontvangen zullen ze, indien ze een eigen huis bezitten, hun huis moeten ‘opeten’. De gemeenschap leent ze een maandbedrag dat voldoende is om hun inkomen aan te vullen tot de noodgrens. Het is hen toegestaan aanvullende bedragen tot het minimumloon bij commerciële geldleners te lenen.

Respect houdt onder meer in dat wij ons niet bemoeien met de persoonlijke levenssfeer van de bijstandsontvanger. Een bijstandsontvanger krijgt hetzelfde bedrag aan bijstand ongeacht of hij samenwoont of niet. Wel krijgt hij een toelage voor zijn woonkosten indien hij zelfstandig woont. Parteners die beide zelfstandig wonen krijgen elk deze toelage. De toelage is nooit meer dan de werkelijke kosten.

.