Door onvoldoende in kennis te investeren pleegt onze huidige regering roofbouw op ons meest waardevolle bezit. Dat moet drastisch anders…

Talent wordt gestimuleerd. Alle niveaus van ons onderwijssysteem hebben als eerste prioriteit het tot ontwikkeling brengen van de gaven van de studenten die meekunnen. De zesjescultuur wordt afgestraft. Studiefinanciering wordt gekoppeld aan de behaalde cijfers. Een calculerende student besteedt zijn tijd aan het halen van een acht in plaats van aan een bijbaantje. Hoger onderwijs is een grote investering, niet slechts vanwege de circa €15.000 dat een studieplaats jaarlijks kost maar ook de €10.000 aan gederfde volksverzekeringspremies en zorgbelasting. Een student die langer over zijn studie doet om tijd voor een bijbaantje over te houden maakt een afweging die voor de samenleving slecht uitpakt. 

Omdat studie een investering van de gemeenschap in haar toekomst is, is de beurs een gift, niet een lening, ook niet voor mastersstudenten. Daar staat tegenover dat elk jaar waarvan een student een basisbeurs geniet wordt vertaald in een half jaar later AOW krijgen. En in een iets hogere AOW-premie als compensatie voor de kortere opbouwperiode.

Investeringen door bedrijven en universiteiten in kennis worden gestimuleerd door middel van subsidies die als catalyst werken, ze leiden tot meer investeringen door marktpartijen.